Uprising

Lieve trouwe volgelingen,
Dankjulliewel voor alle lieve reacties naar aanleiding van het afscheid van Puk. Dat doet mama en mij heel veel goed! Puk is inmiddels gecremeerd en weer thuis. Na mijn reis zullen we een mooi plekje voor haar vinden in het bos.
Ondertussen is er ook hier op de sanctuary weer van alles gebeurd. De afgelopen twee weken ben ik veel samen geweest met Ingrid en Kim (moeder en dochter) uit Frankrijk. Zij hadden een huurauto en namen me overal mee naartoe. Hartstikke leuk natuurlijk! Zo hebben we een prachtig strand(je) ontdekt zo'n 30 minuten hier vandaan: Pine Island beach. De foto's spreken voor zich. :) Het water is heerlijk warm, soms misschien zelfs te warm als je het nodig hebt om af te koelen.
Afgelopen week was Susan, de moeder van Jim, op vakantie. In die week heeft Brigitte, een van oorsprong Nederlandse die hier al meer dan 20 jaar woont, ons geholpen. We hebben de kooien flink schoongemaakt, zwaar (39 graden!) maar dankbaar werk. Tussendoor zijn we verschillende keren kort van het terrein geweest; naar het strand, ergens wat eten, beetje winkelen (ik houd me in). Het was heel gezellig met elkaar!
In het weekend van 23 en 24 juli ben ik met Ingrid en Kim naar een grote outlet in Orlando geweest (ik houd me nog steeds in), waarna we nogmaals een bezoek aan Universal Studios hebben gebracht. Vanwege de enorme hitte, alles op ons gemak. Op zaterdagavond hebben we de 17e verjaardag van Kim gevierd met een enorme, asociale chocoladetaart. Zondagochtend vroeg op want er stond een kayak trip in Wikee Wachee op het programma. Dit was véél mooier dan ik me had durven voorstellen! Een tocht van ongeveer 4 uur (spierpijn!!!) in glashelder water. Werkelijk prachtig! En als in een film, op diverse plekken de mogelijkhijd om vanuit een boom het water in te slingeren. ZIE FILMPJE ONDERAAN!! :D Tijdens onze kayak tocht hebben we van zeer dichtbij een Lamantijn gezien, deze dieren zijn bedreigd en worden beschermd. Zo gaaf dat we dit dier net op dit moment daar zagen!! We hebben deze geweldige dag afgesloten met een bbq op Pine Island beach, met een adembenemende sunset als kers op de taart. Net als bij de zonsondergang 3 jaar geleden in de Grand Canyon, was dit zo'n bijzondere ervaring. Die rustgevende sfeer, speechless...
Op maandag ben ik met Brigitte in de kooi van serval Hamlet geweest om te inspecteren, terwijl Hamlet zelf ook in de kooi was. Helaas hield hij zichzelf op de achtergrond, ik had wel even een balletje met 'm willen trappen. *lol*. Soms wil hij namelijk spelen (stok met touw eraan), maar daar had hij nu geen zin in. De sanctuary krijgt veel telefoontjes, voornamelijk van mensen die een vraag hebben over een gevonden/gewond wild dier of omdat ze een tour willen boeken. Ik heb inmiddels twee mensen teruggebeld om ze door te verwijzen naar een andere sanctuary en één om een afspraak te maken voor een tour. Ja, ik ben hier om te leren he! :) Het was de bedoeling dat ik die teruggebelde tour zou gaan doen (samen met Brigitte) maar zoals hier blijkbaar regelmatig gebeurt, kwamen deze mensen niet opdagen en belde ze pas na een uur om de reden door te geven.
Sinds een weekje heb ik mijn eigen zorgenkind hier: outdoor cat Max. Hij heeft voor mijn komst hier, twee maanden doorgebracht bij de dierenarts omdat hij een groot abces in zijn nek had. Daar is hij helemaal van genezen maar omdat het nog een zwakke plek is (kaal) en hij waarschijnlijk gevochten heeft met een andere kat, heeft hij er weer wond(je) zitten. Ik heb 'm naar de Visitor Center verplaatst omdat we hem daar beter kunnen verzorgen en zodat er geen vliegen bij kunnen. Hij kent me inmiddels en komt me direct opzoeken zodra ik er ben. Sweet. :)
We hebben ook een paar vervelende momenten gehad vorige week. Ik, Ingrid en Kim hadden nogal moeite met de persoonlijkheid van Jim die nogal lastig in elkaar zit. Er was eigenlijk niets voorgevallen maar toch leek hij erg geïrriteerd en zijn gedrag was alles behalve prettig. Wij voelden ons daar heel naar door. Toen ik het er met Jim over wilde hebben, liep hij weg. Zucht, mannen... Afgelopen vrijdagavond was het voor mij genoeg. Met de wetenschap dat Ingrid en Kim de volgende dag zouden vertrekken, had ik besloten dat ik ook zou gaan. Dit leek ons allemaal het beste. Liever het avontuur in mijn eentje afmaken dan me rot voelen op een plek waar ik in eerste instantie voor gekozen had. Maarja, weggaan... dat doe je ook niet zomaar. Zeker omdat het eigenlijk nergens over ging, en wij niets verkeerd hadden gedaan. Toch voelde ik me rot genoeg om iets dergelijks drastisch te doen. Uiteindelijk is Brigitte gekomen, waarmee we eerder al verschillende gesprekken hadden over de situatie. Na gesproken te hebben met haar en mijn moeder, heb ik besloten toch te blijven om te kijken hoe het zou gaan na het vertrek van Ingrid en Kim. Ik vond weggaan toch wel heel definitief, dat kan altijd nog zeg maar. ;) En ik vertel dit gewoon eerlijk in mijn blog omdat het onderdeel is van mijn reis en weer een heel leerproces! Vanaf zaterdagmiddag ging het eigenlijk meteen een stuk beter en prettiger! En hij heeft natuurlijk ook z'n goede kanten. ;) Dus ik heb er weer het volste vertrouwen in.
Zondagochtend hebben we (Susan, Jim en ik) een 'all you can eat' breakfast genomen, samen met de zus van Susan en haar kleindochter. Zo'n lekker zwaar uitgebreid ontbijt in een anti-modieus Engels ouderwets interieur. Helemaal fout. Love it. 's Avonds zijn we naar de film gegaan. Zij naar de allerlaatste Harry Potter maar omdat ik nooit iets van Harry heb begrepen, heb ik in m'n remi naar Super 8 gekeken. En het bioscoopkaartje kostte maarliefst... VIER dollar!! Jemig, zo kom ik nooit van m'n geld af. :D
Laterz alligatorz.
Love,
Danai
P.S. Waarom de titel van deze blog 'Uprising' is? Omdat dat een supergaaf nummer van Muse is, wat ik hier voor het eerst gehoord heb in de auto van Jim. En omdat er wel een soort uprising heeft plaatsgevonden. ;)

[foto's verwijderd i.v.m. ruimtegebrek]