Goodbye, my Sunshine

Lieve volgers,

Na de enerverende trip naar Miami is mijn avontuur zeker nog niet opgehouden, dus ik begin meteen met vertellen! :) Een weekend later was Nederlandse vriend Roy namelijk in het land! Met m'n rental carrie ben ik naar zijn hotel in Orlando gereden (zo'n twee uur hier vandaan) en daar hebben we even een overdosis pretpark genomen. Ik ben er nog steeds niet helemaal overheen. We begonnen de vrijdag met Disney World Magic Kingdom. Iets waar ik erg naar uitkeek aangezien ik nog nooit in een Disneypark was geweest. Het was erg gaaf maar vreemd genoeg toch niet helemaal wat ik had verwacht. Roy, de Disney expert die de parken in Parijs en Japan heeft bezocht, zei dan ook dat dit het minste Disney park was. Waarschijnlijk toch een beetje verouderd, en waarschijnlijk zijn we verwend door eerst allerlei andere, nieuwere parken te bezoeken. Maar toch werd ook de kleine prinses in mij wel een beetje opgeroepen hoor, met al die blije Disney figuren en dan die heerlijk foute parade met nog foutere muziek. Ik moet met zulke dingen altijd aan Ikea en aan Youp van 't Hek denken. Maar waarom...? Haha. Toch moet ik toegeven dat het wel heel vertederend is allemaal. Dus voordeel van de twijfel hoor!

Ik bleef het hele weekend bij Roy in het hotel slapen. De volgende dag op naar het volgende pretpark: Universal Studios. Ondanks dat ik hier al twee keer geweest ben (bah wat klink ik nu verwend) was het toch weer dikke pret. Na afloop hebben we gegeten in het grootste Hard Rock café van de wereld (Orlando, bij Universal Studios). 's Avonds hebben we de omgeving van het hotel verkend. Vol met leuke cafés, cocktail barretjes vol met gezellige verlichting. Wat we op zondag hebben gedaan is denk ik geen verrassing: een pretpark. Maar eerst naar Ripley's Believe It Or Not museum! Sommigen van jullie kennen misschien het televisieprogramma. Het is een soort uit de hand gelopen rariteitenkabinet. Erg amusant! Ja en als je dan toch gek bent, gooi je er ook even een helikoptervlucht tegenaan! Drie minuten voor twintig dollar. Naah! Daar zeg je toch geen nee tegen. Roy en ik hadden nog nooit eerder in een helikopter gezeten dus was weer een geheel nieuwe ervaring. Een HEUL snelle rondvlucht boven onder meer Seaworld. Voelt toch wel een klein beetje akelig, in zo'n wiebelig koekblik hoog in de lucht. Maar het was niet eng. :) Hierna volgte Disney World Epcot. Eerlijk gezegd zakte de moed me nog voor de entree van het park al in de schoenen; het was teveel van het goede. Maarja, we hadden al een 2-dagen ticket gekocht en je bent Hollander of niet: betaald is betaald. Toen het ook nog totaal niet ons park bleek te zijn, werd het wel een beetje vervelend. En probeer je in te denken dat tijdens al onze bezigheden en avonturen die benauwde hitte (35 graden + luchtvochtigheid van 70 tot 100 procent) constant aanwezig is. En op zo'n moment maakt dat het nog erger. Toen we besloten in de attractie 'Mission:Space' te gaan en ik bij de entree volledig overtuigd voor 'more intense' koos, tekende ik voor de genadeslag. Wat een afschuwelijk iets. Daarna was het tijd om te gaan. Sorry Disney, ik probeer het gauw een keertje over in Parijs. ;)

Na dit weekend is Roy op dinsdag naar de sanctuary gekomen, waar hij twee nachtjes is blijven slapen. Echt top van Susan en Jim, want ik had hier niet eens om gevraagd. Ze boden het zelf aan! Woensdag zijn Roy en ik naar Busch Gardens gegaan, waar ik eerder al met de Franse dochter (eerste twee weken) was geweest. Natuurlijk weer een ritje in de meesterlijke Sheikra gedaan. En deze keer ook de Cheetah Hunt, een rollercoaster die volledig gebasseerd is op de Cheetah. Inclusief snelheid en bewegingen. Heel gaaf! Na een paar uurtjes waren we ook hier wel klaar maar aangezien het totaal uitgestorven was, hadden we aan die paar uurtjes genoeg. Op donderdag heb ik Roy meegenomen naar Clearwater Beach en John's Pass, ongeveer 1,5 uur hier vandaan. Daarna is hij weer richting Orlando vertrokken.

Wat me ondertussen in de afgelopen weken (weer) is opgevallen in het heerlijke Amerikaanse verkeer. Daar kunnen wij in Europa met z'n allen nog wel wat van leren hoor! Iedereen (uitzonderingen daargelaten) houdt zich aan de snelheid, geeft voorrang, laat je ertussen. Genieten gewoon! :D En wat me ook enorm aan het denken heeft gezet, is een (arme) vrouw langs de kant van de weg bij het stoplicht met een handgeschreven bordje: 'Looking for work, anything will help'. Dat was echt een triest gezicht, wat moet je dan wanhopig zijn. En Jim blijft me af en toe verbazen, zo bracht hij afgelopen weekend oude maar bruikbare spulletjes naar een goed doel. :)

En dit weekend hebben we iets gedaan waar ik al een paar weken op zat te azen. Want nu ik maarliefst twee tattoo's heb, moet ik op z'n minst ook met twee pistolen geschoten hebben. Dus dat is geregeld! Afgelopen zondag heeft Jim mij en zijn twee geladen schatjes meegenomen naar de schietbaan. Nou ik kan jullie vertellen, veel enger dan de beruchte Sheikra rollercoaster. Maar wel gaaaaaaf! De foto's spreken voor zich. :D

Na acht onvergetelijke weken is mijn laatste nachtje in Florida aangebroken. Het is bijna niet te bevatten hoe snel het is gegaan. Zoveel maanden leef je er naartoe, zoveel uren voorpret en tot slot vlak voor vertrek, de zenuwen. En nu zit het er alweer op. Wat heb ik veel meegemaakt, en wat ben ik weer gegroeid. Godzijdank niet letterlijk. Ik voel me een (nog) rijker mens na deze bijzondere tijd. In mijn eentje ben ik een geweldig avontuur aangegaan. Een avontuur waarin je ook beseft hoe kostbaar je familie en vrienden in het kneuterige Holland zijn. Ja je wordt daar echt een beetje sentimenteel van, maar ik ben gewoon zo ontzettend blij met jullie. En jullie meegenieten en al jullie reacties de afgelopen weken waren fantastisch! Dinsdag 6 september om 15.00 uur lokale tijd vertrekt mijn Continental vliegtuig naar Houston, Texas, waar ik mijn maatje Eddie ontmoet. En dan, dan gaan we he-le-maal los in alle mogelijke shopping malls die er zijn. Shania Twain's "Ka-ching" is al warmgedraaid. Maar we gaan bovenal genieten van een drie weken durende roadtrip langs de grote steden en alle cowboystadjes daaromheen. I'll keep you posted. Yeeeeeehaaaaaa!

Voor nu zeg ik, Florida... goodbye, my Sunshine

Love,
Danai