"F*ck y'all I'm from Texas"

Howdy folks,
Met deze blogtitel kom ik direct maar even met de deur in huis vallen. Ik ben tenslotte in de 'everything's bigger in Texas' staat en als je de gemiddelde (toeristen)winkel binnen loopt blijkt het hier niet alleen groter maar ook beter. De titel van deze tekst staat op mijn nu al favoriete oversized slaapshirt. Het vat namelijk alles wel zo'n beetje samen en dat is gewoon heerlijk. :D Na mijn acht prachtige weken in Florida ben ik na een voorspoedige vliegreis van twee uurtjes in een totaal andere wereld terecht gekomen. Op het, hoe kan het ook anders, "Bush" International Airport in Houston onmoette ik na drie uurtjes wachten Eddie, waarna het grote avontuur part II kon beginnen. Met de taxi zijn we naar ons motel gebracht waar we onze eerste drie nachten zouden doorbrengen. Omdat het inmiddels donker was, konden we direct genieten van de skyline van Houston. Blijft toch een mooi iets wat we in Nederland niet echt kennen. Houston is een ENORME stad, met 2.2 miljoen inwoners de grootste stad van Texas. we kwamen er dan ook al heel snel achter dat we gauw een huurauto nodig hadden. De volgende ochtend zijn we een stukje te voet op pad gegaan, om eerst bij het tankstation om de hoek een 'ontbijt' te halen. We werden daar meteen heel vriendelijk aangesproken door een leuke gozer die aan ons vroeg of hij ons kon helpen met het wijzen van de weg. Gewoon heel spontaan, iets wat ik drie jaar geleden tijdens onze rondreis ook al zo geweldig vond. Dat gebeurt namelijk regelmatig. Het openbaar vervoer in Houston bleek een ramp te zijn, daar kwamen we later die dag zelf ook nog eens achter. We besloten dus een taxi te nemen. We werden afgezet in downtown Houston. Wat meteen opviel was de stilte op straat. Wel auto's maar geen voetgangers. Echt een beetje uitgestorven. We zijn gaan lopen om de boel een beetje te verkennen, en het bleef maar stil. Na een paar uurtjes besloten we naar het Houston Sea Aquarium te gaan, en ook daar was er niemand! We waren gewoon de enigen binnen. Wel een prachtig opgezet geheel van aquariums met allerlei soorten vissen. Daarbij was het een goed moment om even af te koelen in de airco, aangezien de zon buiten brandend heet was. En zo is het dagelijks, tergend heet (35-40 graden). Maar we slaan ons er doorheen hoor!! Eddie en ik hebben tot twee keer toe een hapje/drankje gedaan in het Hard Rock café omdat daar wel wat leven te halen viel, haha. De barman vertelde ons dat dit normaal was voor deze downtownlocatie. Het zijn voornamelijk kantoren. We hebben de auto die avond opgehaald, twee dagen eerder dan gepland en meteen een fraaie upgrade gedaan (van tevoren besproken, dus niet aan laten praten :p ). Op de terugweg, naar het hotel, zijn we 25 keer verkeerd gereden (mijn hemel wat een knooppunten daar) maar uiteindelijk hebben we het heelhuids en zonder beschadigingen! doorstaan.
De volgende ochtend besloten we te doen waar we toch nog altijd het beste in zijn: winkelen. :D Naar een grote, overdekte outlet genaamd Katy Mills. Daarbinnen werden we 'overvallen' door een zeer charmante verkoper genaamd Jace maar hij begon totaal ergens anders over en we stonden uiteindelijk twintig minuten met 'm te kletsen over reizen en hij had allerlei tips en wilde ons op weg helpen. Hij heeft ons zijn nummer en e-mailadres gegeven. Hij was een soort light versie van Arie Boomsma, hahaha. Misschien dat ik hem nog eens mail. ;) We hebben na het winkelen geluncht in het Rainforect Cafe. Zoals de naam al zegt, een restaurant compleet ingericht als regenwoud inclusief watertjes, vissen en geluiden. En iedere dertig minuten wordt het (nog) donker(der) en gaat het onweren. Daar hebben we heelijk gegeten! Aan het einde van de middag zijn we naar The Galleria gegaan, in een ander deel van downtown Houston en ook een stuk levendiger! The Galleria is een enorme overdekte, ultrahippe shopping mall waar onder meer Beyoncé graag winkelt (Beyoncé komt uit Houston). Er waren voorbereidingen van een grote modeshow gaande in verband met een fashion evenement. Was gaaf om te zien! De volgende ochtend, vrijdag 9 september, hebben we Houston verlaten en zijn we de weg op gegaan voor Galveston en Corpus Christi. Via de highway bereikten we Galveston, een kustplaats vol met Victoriaanse woningen of hoe ik het ook wel noem: Villa Kakelbont-huizen. Aan zee was het uitgestorven, wat juist heerlijk was. In het centrum was het rustig maar gezellig. We hebben ook nu weer overal leuke praat, zo heerlijk is dat! Ze zijn werkelijk altijd verbaast als ze horen dat we uit Nederland komen, want wat komen we hier in godsnaam doen vragen ze zich dan af. Rond 15.00 uur zijn we weer in onze leuke toot gestapt en kozen we een kustroute in plaats van de highway om onze volgende bestemming te bereiken: Corpus Christi (Lichaam van Christus). Via allerlei ieniemieniemieniemienie dorpjes en verschillende olieraffinaderijen wat voor een erg vermakelijke route zorgde met als toppunt het bord "Prison area, do not pick up hitchhikers". Top gewoon! :D Na een reis van zo'n acht uur kwamen we in het donker aan in Corpus Christi. We weten dat hotels graag hun kamers vlak voor de nacht nog vullen, dus met wat pingelen kregen we een heerlijke kamer in een Best Western hotel op A-locatie: 10 hoog met uitzicht op de haven én een balkon. Hemels wat hebben we toen heerlijk geslapen. De ochtend erop waren we dan ook klaar voor een uitgebreide wandeling om de omgeving bij daglicht te verkennen. Na een flink stuk lopen langst het water (en ooo wat was het weer heet) bereikten we het visitor information center. Daar werd ons verteld dat Corpus Christi flink te lijden heeft gehad, en nog steeds, van de economische crisis. En daar waren we zelf inmiddels ook al wel achter gekomen. Het haventje was erg leuk, maar meer downtown was het erg verlaten en vervallen. Zonde van zo'n leuke kustplaats! We zijn dus veel eerder dan verwacht weer in de auto gestapt. Maar niet voordat we eerst, na al het gewandel, even gingen afkoelen binnen bij 'Whataburger'. Terwijl we daar zaten zagen we een oude dame (70+), slecht ter been, alles opruimen. Wat voelde we ons daar naar over. Dat ze op haar oude dag nog moet werken. En best zwaar ook nog, veel bukken. Ik heb haar voorzichtig gevraagd of ze fooi mocht ontvangen en gelukkig mocht dat dus Eddie en ik hebben haar een flinke 'tip' gegeven! Meer konden we helaas niet doen. Het is gewoon oneerlijk. :(
De volgende grote stad stond op het programma: San Antonio. Dit was ongeveer 2,5 uur rijden. Aan het einde van de middag kwamen we daar aan en we vonden voor drie nachten een fijne kamer in het Holiday Inn, zo'n 15 minuten lopen van de bekende Riverwalk. Een pittoresk gracht-achtig geheel langs de San Antionio River. Ontzettend leuk!! We zijn daar direct langs af gewandeld, wat gegeten aan het water en tot slot in het donker een tour met een bootje, natuurlijk. :) Op 11 september was het 9/11 anniversary. Hier wilden we zeker even bij stilstaan, dus we zijn met de auto naar het 9/11 Memorial van San Antonio gereden. Dat was indrukwekkend, alle namen maken het persoonlijk. En er lagen tekeningen van kinderen, eentje met de twin towers en een pijltje gericht op de verdieping waar een geliefd persoon op vreselijke wijze het leven liet, tien jaar geleden. Ook in downtown San Antonio hing de vlag halfstok. We hebben die dag weer veel gelopen en gezien in San Antonio. En we liepen Santana tegen het lijf! Geen geintje, hij kwam nét uit zijn hotel toen wij aan kwamen lopen. Zie foto.
Afgelopen dinsdag zijn we in Austin aangekomen, en dat voelde vrij snel al heel prettig aan! Een student-achtige stad met een tikje hippie. Ik zeg tikje want het is nog steeds Texas. En het State Capitol (zeg maar Tweede Kamer van Texas) is gevestigd in Austin en daar komen al die rotzakken zoals Bush bij elkaar. :p We zijn hier wel binnen geweest, moet je toch gezien hebben en het was er heel mooi. Het Capitol is groter dan die in Washington D.C. (duh, Texas!) De slogan van deze 'Live music capital of the world' is "Keep Austin weird" en dat komt omdat er heel veel (leuk) gekke mensen wonen. Zo troffen we een 99% naakte man aan op de fiets, met alleen zijn friemel in een zakje. Weird! We hebben in Austin ook ontzettend veel gelopen, en daarbij ben ik ook liters zweet verloren. Ghehe. Maar het is de enige manier om te zien, en te proeven van de sfeer. We vonden dan ook dat we een lekker drankje (Sangria, Mojito) verdiend hadden, bij Santana's bar Maria Maria. Het begin van de avond brachten we door in een ondergronds, donker jazz/blues café genaamd The Elephant Room. Het enige wat ontbrak was de rook! Ik heb daar echt iets bijzonders meegemaakt. De band die speelde was zo buitengewoon fantastisch, en het gaf me een beetje het idee hoe mijn ouders elkaar ontmoet hebben. Mijn vader speelde namelijk in een blues/jazz band, in Griekenland. En daar heeft mijn moeder hem leren kennen. In dit café waren werkelijk overal één-dollar briefjes tegen de muren en pilaren geplakt, met daarop van alles geschreven. Ik moest dit ook doen, kon het gewoon niet laten. Mijn dollarbriefje met 'In loving memory of my dad, he would have loved this place' hangt nu in The Elephant Room in Austin. Dit was echt genieten!! We zijn hierna snel naar de volgende bijzondere gebeurtenis gegaan: iedere avond in de schemering ontwaken duizenden vleermuizen onder de brug van Austin. En dat is heel gaaf om te zien!! We waren dan ook niet de enigen, de brug en langs de rivier stond het vol met toeschouwers. Nog nooit zoveel vleermuizen gezien!
Inmiddels zijn we neergestreken in Fort Worth en we hebben al een geweldige avond achter de rug in de historische Stockyards, een heel bekend blok(je) van Fort Worth met verschillende straatjes vol saloons en westernwinkeltjes. We hebben van geweldige live muziek genoten in The White Elephant en alvast even mogen proeven van cowboyland. Morgen naar het Cowgirl museum, westernshops bezoeken, een rodeo, enz enz. Het wordt ook hier geweldig! We blijven twee nachtjes en dan gaan we naar Dallas, dat is hier vlakbij. En we verblijven drie nachten in het HYATT REGENCY DALLAS!! Een luxe 4-sterren hotel in het centrum. Dit hadden we na vier cheap ass-vies beddengoed-haren in het doucheputje-motels zó hard nodig en we wilden gewoon een keertje asociaal verblijven en zoals Eddie het ook zo heerlijk omschrijft: we gaan het Hyatt volledig uithoeren met zwemband, spa, fitness, designer beddengoed, balzaal, piccolo, champagne, etc. :D
Kortom, lieve mensen: everything's great in Texas!!
Love,
Danai (& Eddie)